Kadzidła dla duszy i ciała

Anna S | 21 marca 2013

flickr.com

flickr.com

Kadzidło to mieszanka olejków, żywic i pyłu drzewnego, która podczas spalania wytwarza zapach i dym. Palono je od dawna, a współcześnie stosowane jest w kościołach, głównie przy eksponowaniu Najświętszego Sakramentu jako znak potwierdzający wznoszenie modlitw do Boga. Współcześnie często palimy kadzidła w domach, lub na różnych spotkaniach, ponieważ tworzą wyjątkową atmosferę, niepowtarzalny nastrój, co wpływa na naszą psychikę i dobre samopoczucie.

 Kadzidła możemy podzielić według krajów pochodzenia: indyjskie, tybetańskie, meksykańskie, japońskie. Najpopularniejsze i najtańsze są kadzidełka indyjskie, które mają kształt patyczków, albo stożków, wykonane z olejków zapachowych, żywic i pyłu drzewnego. Wybór zapachów jest imponujący, począwszy od tradycyjnych: jaśmin, róża, drzewo sandałowe, kwiat champa, cedr, musk, po owocowe i ziołowe. Te najpopularniejsze, ze sklepów indyjskich zawierają sztuczne dodatki. Skutkiem jest przeważnie intensywny, ciężki zapach i sporo dymu. Dlatego wiele osób, po doświadczeniach z takimi kadzidełkami, zraża się do ich używania.

Ze względu na formę i kształt wyróżniamy też kadzidła stożkowe, sypkie i w granulkach.

flickr.com

flickr.com

Sypkie są rzadko spotykane, złożone tylko z jednego składnika (gdyż nie posiadają lepiszcza).Kadzidła możemy dobierać w zależności od sytuacji, czy efektu, jaki mają przynieść. Są kadzidła: sprzyjające zdrowiu i relaksowi (cytronella przy chorobach układu oddechowego, cynamon na osłabienie, jałowiec i lawenda koją nerwy)

na zwiększenie obfitości (czyli przyciągniecie pieniędzy i wszelkich dóbr materialnych)

na przyciągnięcie miłości (lotos stymuluje kundalini, wanilia)

oczyszczające (sandał, mirra, olibanu, biała szałwia)

na koncentrację i do medytacji (cedr, róża)

 Kadzidła tybetańskie poznasz po tym, że różnią się od indyjskich grubością. Przeważnie wykonane w formie pałeczek. Kosztują więcej od kadzidełek indyjskich, można więc przypuszczać, że są lepszej jakości. Według producentów nie zawierają esencji zapachowych, a wykonane zostały jedynie ze sproszkowanych ziół, kwiatów, kamieni półszlachetnych i innych naturalnych składników znalezionych koło Himalajów. Powinny być wytwarzane ręcznie i zgodnie ze starymi recepturami.

Kadzidło w formie patyczka (pałeczki), czy stożka- podpalamy, a potem szybko gasimy. Powinno się tlić, a nie palić płomieniem. Możemy kupić specjalne podstawki do kadzidełek, zarówno stożkowych jak i „patyczków”. Stożki można też postawić na podstawku, a „laseczki” włożyć do doniczki z ziemią. Do kadzideł w granulkach musimy mieć specjalną kadzielnicę, albo chociaż miseczkę wypełnioną piaskiem. Na rynku można kupić niedrogie gliniane, lub ceramiczne małe kadzielniczki. Należy zaopatrzyć się w tzw. węgielki trybularzowe, które podpalamy tak, aby się tliły. Nie wolno dotykać węgielka dłońmi, gdyż szybko staje się bardzo gorący i można momentalnie się poparzyć. Na środku węgielka (w zagłębieniu) nasypujemy trochę granulek i przykrywamy kadzielniczkę wieczkiem. Po ok. 15-20 minutach dosypujemy trochę kadzidła. Węgielek powinien (wg producenta) palić się 45-60 minut, jednak w praktyce po 20-30 minutach tak mocno się rozgrzewa, ze położone na nim kadzidło zbyt mocno się już pali i dymi.

 Przy wyborze kadzideł bardzo ważne jest, aby sprawdzić z czego są wykonane. Powinny zawierać tylko naturalne składniki. Niestety większość popularnych kadzidełek (zwłaszcza indyjskich) zawiera dodatki chemiczne, które wprawdzie ładnie pachną, ale nic poza tym… Dobre jakościowo kadzidło nie emanuje dusznym, sztucznym zapachem, ale wydziela delikatną woń. Nie zadymia również całego pomieszczenia.


Dodaj komentarz