Niezwykłe Dzieci Indygo i Kryształowe

Anna S | 09 kwietnia 2013

flickr.com

flickr.com

Twoje dziecko już jako niemowlę wpatrywało się w Ciebie potrafiąc dłużej skupić wzrok i sprawiało wrażenie jakby czytało w Twoich myślach? Ma kłopoty w szkole, ponieważ buntuje się i nie chce dostosować się do sztywnych reguł i zasad? Zdarza się, że mówi rzeczy, które wprawiają Cię w zdumienie, bo nie mogło o nich słyszeć, a tym bardziej przeczytać? Jest bardzo spokojne i empatyczne, albo odwrotnie- nadpobudliwe i wyjątkowo ruchliwe? Jest bardzo zdolne, w wieku 2 lat wprawnie obsługuje komputer, dobrze czyta, jest samodzielne?

Wszystkie te cechy mogą świadczyć o tym (chociaż nie muszą) że masz Dziecko Indygo, lub Kryształowe. W ostatnich czasach, kiedy wibracje na Ziemi podnoszą się- rodzi się coraz więcej tych niezwykłych dzieci. Bez wątpienia są inne. Obdarzone większą świadomością, wrażliwością, uzdolnieniami. Często bardzo wcześnie zaczynają mówić, albo długo nic nie mówią (posiadają bowiem zdolności telepatyczne).

Dzieci Indygo

Aura Dzieci Indygo w dzieciństwie ma często kolor indygo (stąd ich nazwa), jednak w rzeczywistości niekoniecznie musi mieć akurat taką barwę. Ich pole energetyczne, które często jest zależne od emocji, ma różne kolory, może mieć w sobie zarówno fiolet, zieleń, czy niebieski, jak i indygo.

flickr.com

flickr.com

Powszechnie przyjęło się, że pierwsze Dzieci Indygo zaczęły rodzić się w latach 70-tych. Jednak takie schematyczne uogólnianie, nie jest prawidłowe. Pierwsi Hipisi (dzieci kwiaty), które głosiły miłość i wolność, byli przecież Dziećmi Indygo. Z roku na rok przychodzi na świat coraz więcej takich dzieci. Ich zadaniem jest podważenie i zakwestionowanie przestarzałych norm i reguł. Poprzez swój nonkonformizm pokazują, że światu potrzebne są nowe wzorce oparte na miłości, kreatywności i akceptacji. Stąd dążą one do zakwestionowania prawd, że najważniejsza jest autorytarna władza i wartości materialne. Pokazują, że człowiek jest częścią wszechświata i podlega jego prawom. Dlatego powinien żyć w zgodzie z naturą, szanować ludzi, przyrodę i zwierzęta.

Ich zadaniem jest burzenie zastanych wartości, po to aby zrobić miejsce na nowe. Potrafią twórczo myśleć, dostrzegając możliwości tam, gdzie nie widzą ich inni. Dlatego często nie rozumieją i nie akceptują ustalonych zasad. Mogą być odbierane jako antyspołeczne. Nie interesuje ich powielanie schematów, bo tak robią inni, ani mówienie oczywistych rzeczy, które nie są zgodne z ich prawdą. Przy czym trudno je zdyscyplinować, ponieważ nie są strachliwe. Dzieci Indygo, bardzo często (szczególnie w wieku szkolnym) buntują się. Podważają autorytety, normy społeczne. Nie boją się wyrażać swoich opinii. Mówią szczerze to co myślą, co czasami przysparza im wrogów. Nie tolerują kłamstwa. Dlatego szkoła bywa dla nich ciężkim doświadczeniem. Nie chcą one akceptować nauk i norm, bo ktoś tak powiedział, czy napisał. Ważne jest dla nich przeżywanie życia poprzez zbieranie własnych doświadczeń. Gdy czują się nierozumiane i wyobcowane, zwracają się ku swemu wnętrzu. Dzieci Indygo często się nudzą, nie lubią czekać. Żyją pełnią życia tylko wtedy, jeśli mogą wykazać się kreatywnością.

Kryształowe Dzieci

flickr.com

flickr.com

W ostatnich czasach coraz częściej rodzą się tzw. Kryształowe Dzieci. Nazwa ta pochodzi od ich koloru aury, mieniącej się różnobarwnymi, pastelowymi kolorami. W odróżnieniu od Dzieci Indygo, Kryształowe są bardzo spokojne. Wypełnione są czystą, bezwarunkową miłością, którą emanują wokół siebie. W ich mądrych oczach widać czasami cudowne, skrzące „kryształki”. Są szczęśliwe i wyrozumiałe dla otoczenia. Ich zadaniem nie jest podważenie starych zasad świata (jak w przypadku Dzieci Indygo), ale wskazywanie innym (poprzez pokazywanie duchowych wartości) kierunku rozwoju w którym mogą podążać. Swoim zachowaniem pokazują, że ludzie mogą być w pełni spokojni i szczęśliwi, że potrafią akceptować innych bez cienia agresji, że mogą żyć wypełnieni miłością i dzielić się nią z całym światem.

Zarówno Dzieci Indygo jak i Kryształowe posiadają wyjątkową intuicję, a często i zdolności telepatyczne i parapsychiczne. Są w stanie odczytać myśli innych osób. Są bardzo empatyczne, odbierają i często chłoną i przeżywają odczucia innych osób. Jeśli w otoczeniu dziecka znajdzie się osoba, która cierpi- to jej ból prawdopodobnie udzieli się dziecku, może ono np. zacząć płakać.

Dzieci Indygo i Kryształowe zawsze mają poczucie, że są wyjątkowe. Są to bowiem tzw. „stare dusze”, które doświadczyły już wielu wcieleń i dusza zachowała ich pamięć. Czasami dzieci (zwłaszcza małe) pamiętają swoje poprzednie wcielenia i chętnie o niech mówią. Chociaż nie jest to regułą. Jeśli rodzice nie wierzą dziecku, to z czasem przestaje ono mówić o swoich reinkarnacyjnych doświadczeniach, spychając je głęboko do podświadomości. Jednak dusza pamięta i podświadomie kieruje się swoimi wartościami, które zbierała przez setki lat. Dlatego dzieci te posiadają swoją wewnętrzną wiedzę, chociaż nie wyczytały jej z żadnych książek, ani nie usłyszały od nauczycieli. Po prostu naturalnie odróżniają prawdę od fałszu, dzięki czemu podążają własną drogą.

Jeśli jesteś rodzicem

Jeśli jesteś rodzicem i masz Dziecko Indygo, albo Kryształowe- to jest to wielkie szczęście, ale i wyjątkowe wyzwanie dla Ciebie. Musisz zaakceptować, że od urodzenia posiada ono głęboką, duchową wiedzę i własny system wartości. W zasadzie to rodzice mogą się od niego uczyć. Na pewno nie powinni ograniczać takiego dziecka, ale starać się zaakceptować jego odczucia i przekonania oraz zawsze wysłuchać co ma do powiedzenia. Mądrze je wspierać, nie hamując zainteresowań, nie karząc i nie wyśmiewając. Wsparcie nie jest bowiem pozwalaniem dziecku na wszystko czego zapragnie, ale jest mądrym podejściem, akceptującym potrzeby i wartości dziecka, które czuje się kochane, rozumiane i ważne.

Jeśli sam jesteś Dzieckiem Indygo

Dzisiaj wokół nas jest już sporo dorosłych Dzieci Indygo. Ukształtowanych w ciężkich czasach, które nie sprzyjały poczuciu wyrażania swojej odrębności, wrażliwości, czy wolności. Ale teraz również nie jest im łatwo. Dorosłe Dzieci Indygo często czują się niezrozumiane, przechodzą depresje, czy załamania. Mają poczucie, że znalazły się na Ziemi przez przypadek, często wpatrując się w niebo tęsknią za swoim prawdziwym domem i wolnością. Nie są w stanie zrozumieć i zaakceptować okrucieństwa, bezmyślności, władzy, czy konsumpcyjnego stylu życia. Skupiają się często na sobie i swoim wnętrzu, na swoim cierpieniu. Warto, żeby nie zamykały się w sobie i nie roztrząsały ciągle swojego wyobcowania, lecz postarały się zaakceptować, że świat i ludzie nie są doskonali. Dobrze, żeby pomyślały co mogą od siebie dać, nie oczekując od innych słów uznania, potwierdzających ich wyjątkowość. Samo istnienie, dawanie, pokazywanie ludziom innych wartości- może być przecież wystarczającym powodem, że warto tutaj żyć.


Liczba komentarzy: 2

  1. hansa pisze:

    Jestem mamą dzieci indygo i kryuształowych. To bardzo trudny temat. Najstarszy syn czuje się najlepiej w domu ale jednocześnie nie chce się uczyć samodzielnie. Jestem na etapie kompletowania dokumentów niebędnych do indywidualnego nauczania. Chce mi sie płakać bo nie ma zrozumienia w systemie edukacji dla takich dzieci. Rówieśnicy dokuczaja mu bo jest za spokojny. Mam nadzieję, że syn zrozumie mechanizm działania systemu edukacji w Polsce i skończy gimnazjum a potem liceum.
    Jak wzmacniac takie dzieci aby przetrwały okres szkolny?

    • Anna S pisze:

      Z biegiem czasu powinno byc lepiej, z czasem powinien się przyzwyczaić, chociaż i tak zawsze bedzie czuł się „inny”. Syn i tak ma szczęście, że ma wsparcie w domu rodzinnym. Jak wzmacniać? Dużo miłości, zrozumienia i akceptacji dla jego wrażliwości i postrzegania świata. Rozmawiać szczerze, wspierać i kochać. Najwazniejsze, żeby czuł Twoje wsparcie i miłość, to mu pomoże.

Dodaj komentarz